Het begon heel klein….
Het begon heel klein: met één bericht in de buurtapp van het Ludenkwartier in Doorn.
De vraag was eenvoudig: ‘Wie wil eens meedenken over hoe we samen weerbaarder kunnen zijn als er echt iets gebeurt?’ Een paar dagen later zaten wij met achttien buren te brainstormen in de huiskamer. Mensen van verschillende leeftijden en achtergronden.
Sommigen kenden elkaar goed, anderen alleen van gezicht. Wat ons verbond was één vraag: wat kunnen wij zelf doen om beter voorbereid te zijn op een noodsituatie?
Wat kunnen wij zelf doen om beter
voorbereid te zijn op een noodsituatie?
Die vraag leefde duidelijk bij meer buurtbewoners, maar niemand wist precies hoe je zoiets aanpakt. Dat bleek ook niet nodig. Tijdens die allereerste bijeenkomst werd duidelijk dat je prima gewoon kunt beginnen. Zonder blauwdruk. Zonder organisatie. Alleen met nieuwsgierigheid – en het lef om te zeggen: laten we eens kijken waar we uitkomen.
Terwijl de koffie rondging, inventariseerden we welke onderwerpen er leefden. We besloten te beginnen met één concreet thema dat de meeste mensen bezighield: stroomuitval. Na een nieuwe oproep wilden twee buurtgenoten zich daar wel in verdiepen.
Gaandeweg stapten steeds meer mensen naar voren om mee te denken. Via een buurtbijeenkomst namen we de rest van de buurt – zo’n 260 huishoudens – mee in onze eerste bevindingen én konden meer mensen meedenken over het thema weerbaarheid. Tot onze verrassing kwamen daar zo’n honderd mensen op af. De burgemeester hadden we ook uitgenodigd om het belang te onderstrepen. Hij kwam graag; het was een mooie manier om de verbinding met burgers te versterken.
Tijdens die avond vertelde een buurtgenoot die bij een energieleverancier werkt over de risico’s en gevolgen van
stroomuitval. Bewoners stelden vragen, deelden eigen ervaringen en ontdekten hoe leerzaam het is om samen naar zo’n onderwerp te kijken. Een andere buurtgenoot gaf een demonstratie ‘Koken zonder gas en stroom’, met simpele hulpmiddelen die iedereen thuis heeft.
Via post-its inventariseerden we welke zorgen mensen nog meer hadden en welke kansen er lagen. Zo ontstonden spontaan werkgroepen over andere thema’s.
Zelf aan de slag
- Vorm een klein startgroepje.
Benader een paar buren die openstaan voor een
eerste gesprek. Een huiskamer, hal, café of andere
gezamenlijke ruimte is genoeg. - Begin met één vraag.
Laat iedereen antwoord geven op de vraag: ‘Wat zou
onze buurt sterker maken als er écht iets gebeurt?’ - Kies samen één thema.
Welke vraag blijft hangen? Welk onderwerp roept de
meeste nieuwsgierigheid op? Dat is jullie beginpunt. - Start een verdiepingsgroep.
Een klein groepje duikt dieper in dat ene thema:
verzamelen, vragen stellen, mensen erbij betrekken. - Deel jullie eerste bevindingen.
Een bericht in de buurtapp, een korte bijeenkomst of
een flyer is voldoende om anderen te laten meedoen
Tips uit Doorn:
Start in je eigen buurt en beperk het daartoe.
De weerbare buurt in het Ludenkwartier in Doorn bestaat uit 260 huishoudens. Bij een grotere groep zou je de onderlinge verbinding kunnen verliezen.
Laat buurtgenoten aansluiten.
Begin je met een straatapp of groepsapp met je galerij op de flat? Kijk dan hoe aangrenzende straten of galerijen kunnen aansluiten. Iedereen kent er wel iemand.
Kies een logisch moment.
Een thema dat nu leeft of dat herkenbaar is voor iedereen, dat past binnen het brede thema ‘weerbaarheid’.
Verwacht geen massale opkomst.
Met een kleine groep kun je al veel bereiken.
Communiceer helder wat het doel is.
Het doel is weerbaarheid, niet het creëren van gezelligheid of sociale samenhang (die volgt vanzelf).
Focus in eerste instantie op één actie.
Zodra meer mensen zich eigenaar voelen zal het initiatief vanzelf uitbreiden.